♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥
(Episod 30)
Apa khabar Tae Hee? Adakah dia okey?
Dia tidak mahu bercakap dengan saya.
Maaf kerana minta awak datang ke sini seperti ini.
Jangan cakap begitu.
Awak apa khabar? Adakah awak okey?
Masuklah.
Sayang.
Jagakan Tae Hee untuk saya.
Jangan risau.
Cuaca yang sangat indah.
Kerana awak,
saya dapat jumpa ibu awak dan dapat menikmati perjalanan saya.
Memang menarik.
Ayah.
Saya akan pergi ke Jerman dengan ayah.
Okey.
Saya akan periksa cara untuk ambil cuti belajar.
Okey.
Jawapan jenis apa itu?
Saya pasti awak telah fikir tentang ini sebelum buat keputusan.
Awak boleh kembali belajar nanti.
Atau mula semula.
Awak tidak akan tanya saya kenapa?
Tidak, saya tidak akan tanya.
Saya rasa itu hanya akan buat awak berasa sedih.
Saya cuma tertanya-tanya...
jika keputusan awak itu dibuat dengan hati yang riang.
Itu sahaja kebimbangan saya.
Namun, kalaupun bukan begitu,
awak sentiasa boleh tukar fikiran awak nanti.
Perpisahan awak dengan ibu telah menukar awak menjadi ahli falsafah.
Saya nampak awak...
senyum pada ibu tadi.
Bagaimana awak boleh senyum pada dia?
Tidak pasti. Saya pun tidak tahu.
Saya rasa sebab kita tidak boleh sembunyikan kenyataan…
yang kita menyukai seseorang.
Perasaan kita adalah seperti otot.
Apabila perasaan suka kita terhadap seseorang jadi lebih kuat,
kita tidak boleh bergerak ke arah lain.
Seolah-olah badan kita ingat perasaan yang pernah dirasai dahulu.
Membuatkan kita bergerak ke arah itu.
Saya belum boleh mengelak daripada perasaan itu.
Saya akan ambil masa saya…
dan tunggu hingga perasaan itu hilang.
Jika perasaan itu tidak hilang,
saya tidak boleh buat apa-apa.
(Encik Choi)
Saya sudah mengesan di mana Ryu Joo An berada…
dan jumpa satu tempat yang Park Hye Jeong mungkin berada.
Suatu tempat di Seoul?
Ke mana lagi dia boleh pergi?
Ya, tetapi bangunan itu dimiliki Joosung.
Joosung?
Okey, terima kasih.
Hantar alamat itu melalui mesej.
Jika dia bukan berada di hotel di Seoul,
cari di seluruh negara sehingga awak jumpa dia!
Dia tinggalkan rumah beberapa hari lalu dan awak masih belum jumpa dia?
Cari seolah-olah awak mencari kutu. Buat begitu.
Jangan.
Adakah awak mahu saya gembira…
atau berkahwin dengan Lee Ki Young?
Ibu, awak nampak dia pukul Kyu Jeong dan saya.
Dia langsung tidak berhati perut!
Bolehkah awak berhenti?
Cukuplah.
Serius?
Jangan pegang dia!
Saya cuma…
bermain-main dengan seorang kawan.
Kenapa awak begitu marah?
Saya dengan rasmi memutuskan pertunangan ini.
Maaf?
Puan.
Saya akan beritahu keluarga saya apa Hye Jeong buat.
Beritahulah. Beritahu mereka dia ada teman lelaki…
dan dia lari dari rumah.
Beritahu mereka, si dungu.
Cara awak menganiayai anak-anak orang lain…
menggambarkan keadaan sebenar keluarga awak.
Sebaik-baiknya saya putuskan pertunangan ini sekarang.
Awak akan menyesal, puan.
Keluarga saya akan membalas.
Kyu Jeong.
Kasihan Kyu Jeong saya.
Tentang insiden di tempat letak kereta…
Saya minta maaf tentang itu.
Saya rasa marah dan telah melampaui batas.
Tidak mengapa.
Saya datang ke sini bukan untuk menerima permohonan maaf.
Lagipun kita tidak berkawan, jadi saya tidak akan terluka.
Adakah awak telah memohon maaf pada Si Hyun?
Awak berdua berkawan.
Saya yakin dia terluka.
Kami berkawan?
Saya rasa...
awak berdua tidak akan berkawan lagi.
Saya tidak pasti jika awak ada dengar,
tetapi saya sudah dapat tahu bagaimana awak bertiga…
mempermainkan saya.
Awak mempermainkan saya mengikut rancangan yang awak mulakan.
Disebabkan rancangan itu,
masa silam ibu awak yang tidak baik terbongkar.
Si Hyun, orang yang paling bermakna bagi awak, tinggalkan awak.
Bagaimana awak rasa?
Memandangkan apa yang awak telah buat pada saya,
tiada apa-apakah yang awak boleh beritahu saya?
Awak mempergunakan saya seperti bahan mainan.
Bagaimana rasanya merayu atas perbuatan ibu awak?
Saya ingin tahu.
- Tetapi... - Saya tahu segala-galanya.
Saya tahu, jadi hentikan.
Jangan takut.
Saya tidak akan jadi seperti awak…
dan anggap itu sebagai kelemahan awak.
Tetapi saya memang ingin awak merana…
buat masa yang lama.
Tidakkah saya berhak bercakap begitu?
Awak sungguh…
bagus sekali kerana awak ada pendirian tetap.
Sebelum awak muncul,
saya tidak tahu Si Hyun ada perasaan yang sama.
Saya menyedari perasaan saya terlalu lewat,
tetapi saya rasa itu bukan salah saya semata-mata.
Bukan semua orang…
yakin dengan perasaan mereka seperti awak…
dan boleh buat sesuka hati mereka.
Setidak-tidaknya saya ingin awak tahu itu.
Saya akan pergi.
Itu satu-satunya perkara yang awak mahu saya lakukan.
Hilang daripada hidup Si Hyun.
Saya akan menjalani hidup seperti tiada apa-apa yang berlaku.
Saya akan melupakan semuanya.
Saya tertanya-tanya jika awak semua boleh buat begitu.
Bukan semua orang…
yakin dengan perasaan mereka seperti awak…
dan boleh buat sesuka hati mereka.
Setidak-tidaknya saya ingin awak tahu itu.
Tae Hee.
Adakah awak okey?
Sudah tentu.
Adakah awak jumpa seseorang?
Ya. Soo Ji.
Adakah awak pukul dia?
Ya. Saya pukul dia.
Tetapi kenapa saya tidak rasa lebih baik?
Syabas.
Saya tidak kisah apa awak buat.
Helo, Cik Jo.
Saya mahu hubungi awak tentang kelas bimbingan Hye Jeong.
Tae Hee, awak ada bercakap dengan Hye Jeong baru-baru ini?
Maaf?
Tidak. Kenapa?
Hye Jeong...
tidak pulang ke rumah.
Saya beritahu awak kerana saya percayakan awak sebagai kawannya
Jadi tolong jangan beritahu orang lain...
dan terus hubungi saya jika dia ada telefon awak.
Tolong, okey?
Baik, saya akan lakukan itu.
Selamat tinggal.
(Hye Jeong)
Nombor yang anda dail tidak dapat dihubungi.
Ke mana dia pergi?
Minta maaf.
Ke mana awak mahu bawa ini semua?
Saya tidak pasti. Suatu tempat di Icheon.
Adakah awak kenal orang ini?
- Helo? - Ayah awak semakin sembuh.
Jangan risau tentang dia.
Saya akan tukar pakaian dan datang sekarang.
Awak berehatlah lagi dan datang esok.
Ki Young.
Samalah seperti saya telah memimpin Seowon sejauh ini,
saya sentiasa cuba sedaya upaya supaya awak boleh lebih berjaya.
Saya ingat Makanan Samyeong merupakan pilihan…
yang lebih baik daripada Myoungjeong.
Tetapi...
apa yang berlaku sekarang?
Ayah.
Makanan Samyeong sama sekali hilang akal.
Adakah awak tahu betapa saya rasa terhina?
Saya sudah beritahu awak...
jangan bertindak terburu-buru tanpa jalan lain!
Jika awak tiada kuasa,
apa-apa pun jadi salah awak walaupun bukan.
Tidakkah awak faham itu…
ketika awak gugurkan tuduhan selepas dipukul anak lelaki JK?
Pergi minta maaf pada Makanan Samyeong...
dan minta mereka sambungkan pertunangan.
Di mana tempat…
awak boleh buktikan kebolehan dengan bakat awak tanpa bantuan Samyeong?
Oh Tuhan.
Jangan kecewakan saya lagi.
Awak tidak demam.
Adakah awak mahu ambil makanan tambahan?
Tidak mengapa. Saya akan rasa lebih baik apabila saya berehat.
Se Joo dalam perjalanan. Saya akan pulang dengan dia.
Presiden Myung, saya ada berita penting.
Awak patut pulang.
Kenapa? Tentang apa?
Awak tidak perlu tahu.
Pergilah, sekarang.
Ahli Dewan Kim telah dipanggil oleh pihak pendakwa rasuah.
Mereka sedang menggeledah tempatnya,
jadi mereka mungkin akan datang ke sini nanti.
Jika awak ada apa yang perlu dihapuskan,
awak mesti buat dengan segera.
Terdapat unsur layanan istimewa…
di sebalik pelancaran ubat baharu, Tiuzen,
dan bukti campur tangan Ahli Dewan Kim telah dijumpai.
Ahli Dewan Kim sekarang sedang disiasat…
oleh pihak pendakwa sebagai suspek utama.
Arah ini.
Pihak pendakwa telah menjumpai bukti yang Ahli Dewan Kim…
menerima rasuah daripada syarikat farmaseutikal,
kemudian menekan Pentadbiran Makanan dan Ubat untuk meluluskan ubat.
Ibu, awak ada buat salah?
Apakah yang berita telah laporkan? Apakah semua ini?
Saya disiasat sebagai saksi, itu sahaja.
Jangan risau tentang ini dan baliklah.
Tentu berkenaan JK, bukan? Ini bukan diri awak yang sebenar.
Soo Ji.
Saya tidak buat apa-apa yang salah.
Ini semua ada kaitan dengan JK dari awal lagi.
Di mana mereka? Kenapa awak menghadapi semua ini sendiri?
Saya akan uruskan ini. Tolonglah pulang.
Kedua-dua ibu dan Si Hyun.
Orang yang saya suka…
asyik menghilang.
Saya minta maaf.
Kenapa awak minta maaf?
Kenapa awak sentiasa minta maaf?
Awak orang yang paling banyak berkorban untuk kita bertiga.
Tae Hee harap saya merana buat masa yang sangat lama,
- dan ia benar-benar… - Berhenti berfikiran begitu.
Mari kita pulang dan berehat.
Saya akan datang melawat awak esok.
Se Joo.
Jangan kasihankan saya...
walau apa pun yang berlaku.
Saya benar-benar sedih…
mendengar awak minta maaf.
Apa? Kenapa?
Awak tiada sebab untuk menghubungi saya lagi.
Jangan cakap begitu.
Saya sudah jumpa Hye Jeong.
Apa? Di mana dia?
Diam dan datang sahaja ke alamat yang saya akan hantar kepada awak.
Jumpa awak nanti.
Hei, jangan gementar.
Awak akan dapatkan Hye Jeong, kemudian pulang.
Okey, Ki Young.
Tetapi jangan berlagak terlalu menakutkan, okey?
Tidaklah.
Lihat.
Se Joo.
Apa yang awak telah buat dengan galeri seni ibu?
Datang ke sini sekarang juga…
sebelum saya bakar tempat ini.
Saya boleh makan semua yang saya mahu tanpa risau jadi gemuk,
dan saya juga tidak ada kelas peribadi.
Ini hari-hari yang paling menggembirakan dalam hidup saya.
Hye Jeong.
Tetapi awak perlu janji untuk balik ke rumah esok, okey?
Janji dengan saya.
Awak sudah berjanji.
Adakah mereka ke sini untuk ambil pinggan-mangkuk?
Saya akan buka pintu.
Sebentar.
Hei, Hye Jeong!
Awak.
Nombor yang anda dail tidak dapat dihubungi.
Sila cuba lagi…
- Pukulan yang hebat. - Biasa sahaja.
Awak semua memang hilang akal! Bagaimana awak boleh masih minum?
Kita boleh pergi sekarang, Ki Young.
Dan saya rasa dia cedera teruk.
Awak ini dungulah. Kita harus jumpa Se Joo sebelum kita pergi.
Dan awak cakap Se Joo yang memperkenalkan mereka.
Ki Young.
Dia mengeluarkan banyak darah.
Apa yang awak buat? Berhenti buat kecoh.
Adakah awak seorang yang dungu?
Apakah ini?
(Cinta pertama Lee Ki Young)
"Cinta pertama Lee Ki Young"?
Lihatlah ini.
Apakah tempat ini?
Soo Ji, Si Hyun dan Se Joo. Budak-budak nakal itu.
Awak semua guna kamera juga?
Jangan datang dekat!
Oh Tuhan, dia cedera dengan teruk.
Hei, adakah awak kenal dengan Hye Jeong dahulu…
atau dengan Se Joo dan Si Hyun dahulu?
Hei.
Jawab saya. Saya tanya awak soalan.
Saya jumpa dengan Se Joo...
dan Si Hyun dahulu.
Saya sudah agak.
Mereka heret adik perempuan awak masuk dengan sengaja.
- Untuk menghancurkan dia. - Tidak.
Takdir yang menyatukan kami.
Diam!
Semua ini berlaku kerana awak!
Kenapa awak jerit pada adik perempuan awak?
Kedua-dua Hye Jeong dan saya merupakan mangsa!
Bilakah Se Joo akan sampai ke sini?
Saya patut hubungi Si Hyun juga.
Lagipun saya ada hutang untuk dibayar balik kepada dia.
Dia sudah sampai.
Se Joo.
Suruh mereka pergi. Saya akan jelaskan.
Tutup mulut awak. Dan berlutut.
Awak kurung diri awak di sini...
dan berkomplot untuk musnahkan hidup orang lain?
Patutkah saya hubungi Soo Ji juga?
Ya?
Awak hanya dengar cakap dia sahaja.
Awak memang psiko.
Jangan.
Itu menakutkan saya.
(Se Joo)
Hei.
Ini Ki Young.
Si Hyun.
Boleh awak hentikan semua ini?
Hye Jeong.
Saya akan jelaskan baik-baik sekali ini sahaja.
Awak, saya...
dan Tae Hee merupakan mangsa.
Keluarkan saya dari sini.
- Cepat sekarang juga. - Hei.
Bawa mereka, dan pergi dari sini. Pergilah.
Awak berdua, duduklah berbual.
Lee Ki Young.
Awak sudah mula bercakap begitu bersahaja?
Saya ada semua bukti.
Jangan awak terfikir langsung untuk telefon polis.
Abang awak akan masuk penjara.
Semua ini.
Kami sama-sama buat.
Hye Jeong, dudukkan dia di sini.
Duduk di sini.
Hati-hati.
Hye Jeong, saya akan hubungi teksi.
Oh tidak...
Hye Jeong.
Adakah mereka tidak akan apa-apa?
Apa saya perlu buat?
Saya akan lihat apa saya boleh buat. Apa patut saya buat?
Hye Jeong.
- Awak di mana? - Tae Hee.
Saya di luar tempat persembunyian Se Joo.
- Mereka dalam kesusahan. - Apa?
Apa yang awak cakap ini? Saya tidak faham.
Lee Ki Young pukul Joo An dengan teruk sekali.
Kami hampir tidak dapat keluar,
tetapi Si Hyun dan Se Joo masih di dalam.
Ki Young cakap...
dia, saya dan awak merupakan mangsa.
Helo?
Apa yang awak buat?
Itu yang saya ingin tanya awak.
- Apa yang awak sudah buat? - Lepaskan Se Joo.
- Awak boleh cakap dengan saya. - Si Hyun, awak pergilah.
Mereka tidak akan berhenti setengah jalan.
Bolehkah awak diam?
Saya mulakan semua ini.
Awak boleh lepaskan kemarahan awak kepada saya.
Saya hutang awak sesuatu.
Jika awak mengelak…
atau tunjuk bijak,
dia mati.
Buat sahaja apa awak mahu.
Apa yang dia buat?
Baiklah.
Saya akan buat apa awak mahu.
Hei.
(Lee Ki Young)
Tidakkah awak rasa ini sudah cukup?
Perlukah saya pukul lagi?
Dia cakap kita boleh buat apa yang kita suka.
Jika awak takut, bawa adik lelaki awak pulang.
Apa sebenarnya yang awak mahu?
Supaya awak tahu betapa hodohnya awak.
Baru sekarang awak tanya?
Ya.
Tae Hee.
Adakah dia tahu semua ini?
Jangan berani awak sebut dia.
Itu tiada kaitan dengan dia.
Bagaimana pula begitu sedangkan awak mulakan ini kerana saya?
Panjang umur.
Patutkah saya jawab?
Dan suruh dia datang?
Kwon Si Hyun!
♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥
(Penggoda)
Adalah awak tahu Kwon Si Hyun mempermainkan awak?
Letak telefon! Jangan percayakan dia!
Awak patut mempertimbangkan semula.
Kenapa awak perlu pergi? Kenapa awak perlu mengelak?
Saya bukan pergi atau mengelak daripada berjumpa mereka.
Saya ingin berehat dan belajar.
Ini keputusan saya. Saya buat ini demi saya.